Gustaaf achterna...

Zoals Sarah vermelde in de vorige post loopt er hier in Burundi een gigantische krokodi rond die Gustaaf heet. Sarah zei ook dat Gustaaf zo een beetje rondzwerft naar overal om niet gepakt te worden. Op deze manier kan je Gustaaf wel eens vergelijken met ons beiden: wereldreizigers ;-), maar net als wij heeft Gustaaf toch ook een beetje een thuis, een favoriete plek om naar terug te keren. Bij ons is dat België, bij Gustaaf kan het haast niet anders dan het parc national du Rusizi zijn.

Dit nationaal park ligt vlak bij de hoofdstad (Bujumbura voor degenen die het nog niet doorhebben) op ongeveer 15 min rijden. De Rusizi is een rivier (een hele brede rivier) en op de plaats waar hij in het Tanganikameer uitmondt is er een soort moerasig, dalta-achtig gebied ontstaan. Perfect terrein voor krokodillen, nijlpaarden een een lokaal soort antilope (de kroko's moeten ook eten natuurlijk). Momenteel staat het water in het meer niet hoog genoeg (het waterniveau heeft een afwisselnde 25-jarige cyclus) om de hele delta/moeras onder water te zetten, maar het blijft een paradijs voor de eerder genoemde dieren.

We zijn er op zaterdag naartoe gereden (met 4 x 4's uiteraard, zie maar de binnenkort geposte filmpjes en foto's) samen met enkele kenissen van hier (er zal binnenkort wel eens een post volgen met foto's en beschrijvingen van mensen zodat we ze allemaal bij naam kunnen noemen...). Aangezien dit park een vroegere broedplaats voor rebellen was (ze zijn nu zo goed als verdwenen, of je hebt er toch niet veel last meer van) krijg je buiten een gids ook nog een politieagent mee in je auto. En daarna dus op weg... Het is een prachtig gebied, met zeer dichte begroeiing die de lak van de auto's wel een beetje beschadigd, maar er voor de rest gewoon goed uit ziet. Op een grote zandbank/eiland in de rivier zagen we bij onze eerste stop al enkele honderden vogels (als er zijn: ibis, reiger, zwarte ooievaar, ...). Even verder zaten er een tiental nijlpaarden in de rivier, die ,ondanks de hitte, toch nog actief genoeg waren om zich eens uit het water te heffen, wat lawaai te maken en eens te geeuwen voor de foto's. Nog steeds geen krokodil gezien, dan maar terug naar de auto wandelen... Oh maar kijk, bij de vogels van daarnet liggen enkele takken in het water, waarvan er één toch geen tak blijkt te zijn maar een krokodil. Ze ligt wat ver weg en is wat klein (1,2 m of zo) voor op de foto, maar we hebben er toch al één gezien. Na nog wat nijlpaarden, stops en ritten die enkel met de jeeps te doen zijn komen we dan aan het meer uit voor een laatste stop en een prachtig zicht. Dan terug de auto in op weg naar de stad en thuis gaan wachten op de ouders van Sarah die uiteindelijk met 26 uur vertraging aankomen...