Een balletje slaan...

Tennis is heerlijk! Daarom sta ik ook zoveel mogelijk op de baan. Als er niks tussenkomt (zoals vb een missie, een vergadering of de regen – het droogseizoen zou al moeten begonnen zijn!) speel ik één keer per week tegen een trainer, één keer per week probeer ik een match te versieren (als dat niet lukt, speel ik nog eens tegen een trainer) en op zaterdag ochtend tijdens de ‘travaux communautaires’ speel ik van acht tot tien een dubbeltje. En toch sla ik er amper in een match te winnen, maar ik amuseer me kostelijk! Trouwens, zoals wel elke tennisspeler droomt van ooit de snaren van zijn racket eens te breken, is mijn droom ook uitgekomen – en begin nu niet van ‘ja, u snaren waren oud en ja, dat is toch niet moeilijk, dat gebeurt bij mij zo vaak, enzovoort’, want het lukt toch niet om de smile van m’n gezicht te houden elke keer dat ik eraan terugdenk!
Het dubbeltje op zaterdag heeft wel iets. Mijn spelpartner en ik spelen tegen de zoon van mijn spelpartner (negen jaar) en een trainer. Elke keer opnieuw kiest de zoon met wie hij speelt en toegegeven, ik kan me niet meer herinneren wanneer we nog eens gewonnen hebben! De uitvluchten zal ik jullie besparen!
Vandaag had het dubbeltje wel iets speciaals: we hebben gespeeld tegen Issa Cuma (uitgesproken ‘tsjoema), de tweede best geklasseerde speler van Burundi (http://www.atpworldtour.com/tennis/3/en/rankings/entrysystem/default.asp?showall=0&RankDate=5%2F18%2F2009&country=Burundi&rank=0&image1.x=17&image1.y=5). En neen, we hebben niet gewonnen, maar ja, het is zo speciaal als je daar toch eens een mooi punt kan tegen maken! Het was genieten!

Plakkertjes

Er is één discussie die nooit meer zal gevoerd worden als we voor de zorgartikelen in de Colruyt staan:

Sarah: ‘Natuurlijk kopen we plakkers om mee te nemen!’
Jelle: ‘Is dat echt nodig? Plakkers gebruiken we toch nooit!’
Sarah: ‘Het is van de ge-weet-maar-nooit.’
Jelle: ‘Maar één pakje is wel voldoende hoor!’

Aangekomen in Burundi, al te vaak, zondag twee keer:
Uit de verte… ‘Saaaaaaaaaaar! Pakt gij een plakkertje?’ (Saar zucht: ‘Is het weer van da?’)
‘Allez, rapperrrrr! Ik bloed dood…’ (zoals dat mannen dat wel kunnen ;))

Vogels gespot!

Er zijn al veel mooie kiekjes gemist door de camera thuis te laten, maar deze twee vogels heb ik toch te pakken gekregen:
Augur Buzurd


Long-crested Eagle

Petit Basam

Op een valavond van een zonnige dag trokken drie vriendinnetjes naar het strand om even uit te blazen en ontspannen de dag af te sluiten. De uitverkozen 'badplaats' heet Petit Basam.



Als je vanop de meest begeerde (= minste krokodillen) 'badplaatsen' van Bujumbura naar het meer kijkt, zie je langs je linkerkant de bergen van Burundi en aan de rechterkant de bergen van Congo (zie atlas om te localiseren waar we zijn ;)).


Links: de Burundese bergen - Rechts: de Congolese bergen

En voilà, hier zijn we dan: Jessica, Nadine en ik



Vele zonnige groetjes uit Burundi!