Feesten, feesten en beesten (met een weekje vertraging)

Feesten: Luc werd 55 (maar hou het stil…), dus werd dit uitgebreid gevierd. Op zaterdag 21 feb(een dag voor de eigenlijke verjaardag) hebben Sarah en ik in de voormiddag enkele desserten geprepareerd (bananenmuffins, broodpudding en appelcake) en vanaf half vier zijn we dan naar Luc en Els gegaan. Daar nog even helpen met het klaarmaken van de aperitiefhapjes en het aperitief zelf (Pisco Sour) en vanaf vijf uur kon het feestje beginnen, dat is te zeggen, als de mensen hier in Burundi ooit op tijd zouden zijn. Een uurtje later was de laatste dan toch gearriveerd en kon het feest beginnen. Tijdens het verjaardagsfeest kon een dartsspel niet ontbreken: 16 mensen verdeeld in 4 ploegen die heel de avond lang (dus letterlijk tussen de soep en de patatten) een dartsspel spelen. Door het lot werd jullie favoriete koppel-dat-als-AJ’s-in-Burundi-zit samen in een ploeg gezet, dat belooft!

Na een lekker maal (een lekkere kip die volgense enkele aanwezigen veel weg had van konijn, maar toch kip was :-)) was het tijd voor het eerste dessert: ijs. Jongens, wat was dat lang geleden! Nadien volgde de taarten met kaarsjes natuurlijk. Nog een vierde en laatste ronde aan het dartsbord om dan uiteindelijk bij champagne (ondertussen was het dus 22 februari aan het worden) de einduitslag bekend te maken. Yours trullies (of hoe zeg je dat in het meervoud) waren 2 van de gelukkige winnaars, jeej !

Feesten: Ministerieel bezoek… Onzer aller minister van ontwikkelingssamenwerking Charles Michel was op bezoek in Burundi. Op dinsdagavond was er naar aanleiding hiervan een handjesschudwedstrijd, excuseer, receptie georganiseerd in de residentie van de ambassadeur. Sinds wij beiden in de Belgische ontwikkelingssamenwerking tewerkgesteld zijn, waren we ook uitgenodigd (en kregen we ook een handje van de minister ;-)). Jammer genoeg waren er geen Belgische bieren aanwezig en moesten we het dus houden op lokale brouwsels, welke echter ook niet slecht zijn. Verder waren er uiteraard ook nog de obligate speeches van de ambassadeur, de minister en de 2e vice-president van Burundi.

Beesten: Terwijl ik in België op weg naar het werk hooguit enkele koeien en ganzen tegenkom, ben ik onlangs opnieuw enkele apen tegengekomen. Ik had al enkele keren een aapje gezien in een gigantische cactusboom die langs het wandelpaadje tussen het ziekenhuis en mijn werk staat. Maar dinsdag zaten er ineens tientallen in diezelfde boom, alsook op de nabijgelegen daken. Aangezien dit een stad is, en ze dus mensen een beetje gewoon zijn, kon je er echt vlakbij komen, maar ze strelen heb ik toch maar niet gedaan. De apen hier in de stad zijn trouwens niet graag gezien: als Burundezen ze in de gaten krijgen, jagen ze ze weg met stenen. Dit is een reactie op het aantal diefstallen die hier gebeuren door de apen.